CodeRetreat w Wolfsburgu

No i sie doczekalem. Tym razem CodeRetreat w Wolfsburgu. Zastanawialem sie czego mozna sie nauczyc rozwiazujac kolejny raz to samo zadanie, w tej samej formule (formula CodeRetreat). No wiec oto rzecz, ktore odkrylem tym razem:

• Podczas jednej z sesji, moj pair-kolega mial laptopa z podlaczona dodatkowa klawiatura. Jedna dla niego, jedna dla mnie. To naprawde bardzo ulatwilo nam prace. Zamiast paluchem pokazywac cos na monitorze, wystarczylo wejsc koledze w slowo po to aby sie zatrzymal, a nastepnie bez przekazywania klawiatury klepac swoj pomysl tak zeby widzial rowniez w kodzie o co chodzi. Sluchajcie, bez zartow, niby taka pierdola ale naprawde duzo, duzo pomaga. Polcam na kazdy nastepny raz i w pracy jak robicie Pair Programming ;)
• Z innym kolega klepnelismy wszystkie zadane 4 reguly gry w zycie w 4 linikach kodu! TO dlatego, ze wspolpraca szla nam naprawde dobrze. Ja klepalem testy, kolega implementacje. Nazwy metod testowych byly pelnymi zdaniami, wyrazy oddzielalem podkreslnikiem. 
• Dwie pierwsze sesjie byly ciekawe z tego powodu, ze  mialem osoby zielone z TDD, i bedace pierwszy raz na code retreat. Tu uczylem sie nie wymadrzac, przekazywac wiedze i lamac schematy (ze jakies tam podejscie, ktore kiedys poznalem jest naj). Bardzo cenie sobie te sesje.

W trakcie kazdego takiego warsztatu obserwuje strone organizacyjna i pomysly jakie sa wykorzystywane. Moze bede mogl wykorzystac zebrane doswiadczenia pomagajac przy organizacji Global Day Of Code Retreat.
Jak zawsze takie spotkanie to okazja na nowe znajomosci i luzne z ludzmi z branzy. To sobie bardzo cenie - moc dowiedziec sie jak wyglada branza IT w Niemczech bezposrednio z ust osob z ta branza zwiazanych.

CodeRetreat w Berlinie

Bardzo sie ciesze, ze kolejny raz moglem wziac udzial w CodeRetreat (CR). Sa to warsztaty integrujace ludzi pracujacych jakkolwiek z kodem. Wedlug mnie dobrym polskim tlumaczeniem "Code Retreat" bedzie: "Rekolekcje dla programistow". CR stwarza mozliwosc do pomedytowania nad kodem, do wymiany refleksji nad jego stanem, do podjecia postanowien, do zmiany myslenia i wreszcie do uczenia sie od siebie nawzajem. Poza hardskillami w naturalny sposob uczysz sie softskilli. Pair programming, zmiana w parach co sesje, retrospekcje, wspolny obiad bez pospiechu - to wszystko sprzyja interakcji.

Tak bylo i tym razem. Dzieki zapalencom (no bo jak nazwac osoby zjezdzajace sie i to w niedziele po to zeby caly dzien razem kodowac) oraz sponsorom: @nokia, @crealytics, @klosebrothers udaly sie kolejne rekolekcje. Bardzo ciekawa relacje mozna przeczytac na blogu Staszka.

Testy jUnitowe sa do dupy

Mowilem ci juz o tym czy nie, ze testy jUnitowe sa do dupy? Nie ? No to sluchaj... tzn czytaj...Co to wogle sa te testy jUnitowe? WTF? Gdzies po drodze wsrod ton klepanego kodu, gdzies gdzie jedni chcieli cos usprawnic, drudzy tylko odbebnic, gdzie cialge brakowalo czasu zetknely sie dwa pojecia: test jednostkowe i jUnit. W wyniku tego zetkniecia powstalo nowe super cool pojecie "testy jUnitowe". I teraz nie wiedomo czy chodzi o testy jednostkowe, integracyjne, alibi, czy jeszcze jakies inne.Co to wogle znaczy, ze ktos pisze, ze mam w projekcie testy jUnitowe poza tym, ze pewnie uzywa biblioteki jUnit? Czy tak trudno uzywac pojecia "test jednostkowy", "unit test"?. Wiec co jakis czas trzeba odkurzyc ten temat co udalo mi sie zrobic.
W projekcie, w ktorym pracuje poprowadzilem prezentacje o testach jednostkowych i bibliotece mockito. Korzystajac z tego, ze Staszek blisko jest i dosc czesto mozna pogadac o sprawach waznych z punktu widzenia software developera przeprowadzilismy kilka deskusji o mockowaniu, testowaniu jednostek kodu (publicznego api klasy, pojedynczej metody) i izolacji obiektow na potrzeby tesotwania jednostkowego. Zebrane przemyslenia zostaly dopieszczonem, ubrane w prezentacje i przedstawione ludziom z projektu.

Przebieglo to mniej wiecej tak, ze przygotowalem prosty model w domenie samochodowej, ktora to domene kazdy w projekcie rozumie. Bez zadnych problemow podefiniodaem zaleznosci i prosta logike. Samochod ma silnik, rame, nadwozie, elektornike.

Pewne odpowiedzialnosci zakapsulkowane sa w danych jego elementach. Elementy te zaleza od siebie i wspolpracuja ze soba. 

Przedstawilem jak odizolowac obiekt samochod, ktory byl testowany - mockujac wspolpracujace z nim obiekty. Pokazalem jak to zrobic w sposob bez mockow (test setup sie mocno wydluzyl) i jak to samo zrobic z uzyciem mockito.

Wszystko bylo banalnie proste, zamokowalem doslownie dwie metody w klasie silnik - wspolpracujacej z klasa samochod. Hmm tak sobie teraz mysle, ze dobrze by bylo podpiac to pod githuba zebys mogl zobaczyc o czm dokladnie pisze... (TODO: podlinkowac repo z githuba). Ludzie patrzeli na pisany kod i mogli sami stwierdzic co jest przyjemniejsze i co im bardziej lezy. Pierwsze spostrzezenia jakie im przyszly pokazaly jak przez pisanie testow zmuszamy sie do tworzenia lepszego designu. A to ze statyczne pola jakos zmienne globalne sa slabe, baaardzo slabe (cokolwiek to znaczy), a to ze inicjalizowanie w obiektow zaleznych przez operator new w konstruktorze obiektu glownego jest tez slabe :) A ja tylko kiwalem glowa i sie usmiechalem.

Podparlem sie prezentacja Staszka i praktycznym jego podejsciem i opowiadzialem jeszcze o przewadze

assertEquals(expected, actual)

nad assertTrue(warunek)

jesli chodzi o ilosc informacji zwracanych jest przez jUnita w razie niespelnienia asercji.

o szablonie given-when-then
 

po to aby latwo mozna sie bylo polapac, ktory fragment metody testowej co robi.

... i o pewnej ciekawej ksiazce:

Na koniec nasz projaktowy leader zachecil wszystkich do prezentowania tematow, ktore zycie w projekcie uczynic moga lzejszy. Ja mam juz kolejny temat jednak zanim go zapodam musze przygotowac grunt pod zmiany. O tym co to znacz bedzie w jednym z nastepnych postow.

Ty, drogi czytelniku tez pewnie masz cos do powiedzenia. Nie czekaj wciaz wciskajac sobie kit, ze jeszcze potrzebujesz tego i tamtego, ze sa lepsi co nic nie przedstawiaja i ze nie ma co wychodzic przed szerego bo jeszcze sie skompromitujesz. Daj spokuj, zmien nastawienie, zacznij sie dzielic tym co masz i nie obawiaj sie wzbudzac skrajnych emocji. Jedni beda cie kochac inni cie wysmieja, a ja chetnie sie dowiem co za temat zapodales i komu...

Praktyki nie-studenckie w KEEP CODING

Nie obejdzie sie bez wyjasnienia, ze poleglem kolejny raz na metodzie "malej lyzeczki", czy jak kto woli "metodzie malych kroczkow". Regularnosc to cos co caly czas walczy we mnie z tym co nazywam spontanicznoscia choc jest to w duzej czesci mieszanka lenistwa i slabej woli. Post na blogu po miesiecznej przerwie jest tego dobrym przykladem szczegolnie, ze sie dzialo.

Oto przez dwa tygdnie mialem na praktyce ucznia technikum informatycznego, osobe z rodziny po stronie mojej zony, Adriana. Jako, ze ostatnio bywam duzo w Polsce zazachodniej polaczylem oferte praktycznej nauki zawodu z "wycieczka" krajoznawcza co sie dobrze sprawdzilo.

Najbardziej zalezalo mi na odkryciu prawdziwej pasji ucznia czyli tego co tak naprawde lubi robic oraz poszerzeniu jego horyzontu czyli pokazaniu co robic moze. Ostatecznie sie okazalo, ze jak na razie pracy z softem to nie lubi. O wile bardziej woli hardware i to w wersji hard -  szczegoly pomijam. I dobrze, karty zostaly odkryte i latwiej bylo reszte ustawic. 

Czy to co dzsiaj nie jest twoja pasja moze byc nia jutro? Znasz odpowiedz na to pytanie. Czy mozna robic cos bez pasji? - tu tez nie musze podpowiadac. Ostanio jeden ze znajomych opowiadzial mi o nowej osobie w swojej pracy (software) ktora to wybrala kierunek informatyczny studiow ze wzgledow ekonomicznych. Dzis nie ma problemu ze znalezieniem dobrej pracy i nie musi pracowac po pracy co pozwala jej na zajecie sie swoja prawdziwa pasja. Tak tez mozna :)

Kolejna istotna kwestia to swiadomosci, ze jesli koniec swiata nie nadejdzie po Euro 2012, a nawet w 2015 to trzeba bedzie na tym swiecie jakos zyc i cos robic. Ta wlasnie swiadomosc, moze zmotywowac do dzialania dzisiaj, do malych kroczkow lub jak to mowil jeden z moich wykladowcow, malej lyzeczki co jest jednym z wysoce skutecznych sposobow na dojscie do celu. O tak... cel... do niego mozna isc, mozna go miec lub tez nie, itp. Wiec ja jako starszy brat przedstawilem kilka celow, kilka gor, ktore czekaja na zdobycie. Piekna rzecza jest moc dzielic sie swoim doswiadczeniem i pomagac innym zdobywac gory, ktore przed nimi stoja. Dla mnie to byla podroz w przeszlosc, dla Adriana w przyszlosc, odbyla sie co ciekawe w terazniejszosci.

Wszystko przeplatany bylo roznymi zadaniami zwiazanymi z programowaniem od prostych stronek w html i javascripcie po gierki w JavaME. Zaliczylismy tez wyklad na JUGu o CauchDB, kilka wyjsc na bronka i jakis sport. Przy okazji wielkie podziekowania Marcinowi Stachniukowi za kursik JavaME, intro do yarba mate i cala pomoc w indoktrynacji praktykanta.

Juz po wszystkim przeczytalem wpis Jacka Laskowskiego o praktykach studenckich w IBM.

Tu bardzo spodobala mi sie propozycja przyuczenia do blogowania, twittowania, blipowania, itd jako sposobu dzielenia sie wiedza. Przy okazji nastepnych praktyk zastosuje ten pomysl.

Wymowne nazwy metod i kontekst.

Metoda malych kroczkow wprowadzam do kodu, z ktorym na codzien pracuje pewne konwencje. Piszac testy staram sie nazwac metode testowa tak aby w pewien sposob oddala kontekst testu. Jednak na nic te konwencje jesli tylko ja bede ich uzywal. Wiec pokazalem jednemu koledze moj kod z takimi dlugasnymi nazwami metodami (okolo 100 znakow na nazwe) i poprosilem o komentarz. 100 znakow! WTF! No wybacz, sa taki jezyki (nie programowania), ktore potrzebuja duzo miejsca. Podobno jezyk finski przebija wszystkie.

zwracaTrueDlaProcesowZewnetrznychTechnicznieZwalidowanychWersjonowanieRozpoczete

No wiec pokazje koledze pierwsza motode.... a on czytajac ja w polowie dostal stackoverflow. Czyta drugi raz i znowu. Mowi do mnie, ze to nie przejdzie, ze to do dokumentacji, ze jak dla niego 3 wyrazy i basta. Na koniec podkreslil jeszcze dobitnie, ze to za duzo. Sie zdziwilem, ze tak od razu, ze sie nie reebotuje i nie walczy no ale coz. Dla mnie jego zdanie jest wazyne bo przeciez na jednym kodzie pracujemy. Staram sie jednak mu pomoc i go zachecic. Czytam mu nazwe metody i robie przerwy. On to zwuwazyl i mowi mi, ze z tymi przerwami juz kmini ale ich w nazwie nie widzi. No wiec edytuje kod:

zwracaTrue_DlaProcesowZewnetrznych_TechnicznieZwalidowanych_WersjonowanieRozpoczete

Kolega jeszcze sie krzywi, no jest lepiej ale. Pokazuje mu inna, stara nazwe metody testowej:

rodzajSourcinguZmieniony

i pytam czy ta nazwa mu cos mowi. Kolega zaczyna parsowac, glowi sie, patrzy w kod (zaslonilem mu na chwile ;)). No nic, z samej nazwy metody nic nie wyprodukuje, nie wie w ktorym kosciele dzwoni. Odslaniam kod testu. W sumie pogorszylo tylko sprawe :D
No ale nie cisne na sile. Skoro jemu trudno to odczytac i woli w dokumentacji to mu pokazuje dokumentacje klasy i szeroko opisan kontekst. Swieteni, robi sie jasniej. Zmarszczki na czole powoli sie prostuja ( mam nadzieje, ze pod czaszka nastepuje proces odwrotny). W powietrzu czuc porozumienie. No to ide za ciosem. Cialo metody:

// GIVEN
wstepny kontekst, setup, ustawienie stanu systemu
// WHEN
zdarzenie faktycznie testowane (np. wywolenia metody)
//THEN
sprawdzenie wynikow tesotwanej metody, asercja

I tu pozytywna reakcja. Weszlo jak w maslo, sa pochwaly, jest dobrze. Rownoczesnie patrzymy na inne metody testowe napisane dawno temu. Czy ktos myslal kiedys o tym, ze inni beda je czytac szukajac powodu defektu? Czy ty myslisz o tym, piszac kod?

Polska Zazachodnia

Gdzie jest moja Polska? Jaka twoja? - mozesz mnie zapytac, przeciez Polska jest nasza! A ja ci odpowiem tak: to, ze jest nasza nie przeszkadza jej byc moja. Poza tym mam tez taka swoja Polske, domowa czy jak to nazwac. Ta Polska jest mobilna. Jest w tych miejscach, w ktorych slysze moj ojczysty jezyk, wsrod znajomych, wsrod swoich, w domu. Obecnie jest nia Polska Zazachodnia, czyli Polska na zachod od Odry.

Ubezpieczenie od NNW

Temat na kabaret. Wyobrazcie sobie, ze dzwoni do mnie jakas osoba z ING i oferuje mi pewna oferte. Z nudow zgadzam sie na jej przedstawienie. I oto co sie dzieje. Ja, jeszcze niedawno kwiat polskiej mlodziezy slysze, ze za 3 zlote miesiecznie w razie smierci dostane 20.000, za 5 zl miesiecznie 25.000, za... a za 21 zl miesiecznie 150.000 z mozliwoscia rozszerzenia oferty jakbym na przyklad zginal w wypadku samochodowym lub poniosl nagla smierc. Swietnie! "I jak podoba sie Panu nasza oferta" - uslyszalem na koniec. I tu poprosilem pania o chwile cierpliwosci bo potrzebowalem sie zastanowic jak moglbym umrzec. Zaczalem sobie wyobrazac te 21 zl miesiecznie w kombinacji z zawalem podczas pracy lub ewentualnie bardziej spektakularnie - w zderzeniu czolowym z tirem, hmmm. A moze 5 zl miesiecznie i zostac rozwalonym na pasach. No ale po co tak hardcorowo od razu. Moze jednak jakies uszczerbki na zdrowiu. I tu pytam pania o to co sie stanie jak zlamie noge ale nie bedzie trwalego uszczerbku na zdrowiu. Ton glosu mojej rozmowczyni posmutnial. Oznajmila mi ze niestety w takim przypadku nic nie dostane, ale....! I tu sie ozywila, ale jakby to bylo taki zlamanie ze wyladuje w szpitalu i w ciagu 180 dni amputuja mi konczyne to jest szansa! Co za oferta! Tylko brac!
W sumie jestem najbardziej pod wrazeniem sposobu jej przedstawienia. Ciekawe czy to jakis nowy rodzaj marketingu czy moza pani ktora mi to przedstawiala dzwoni na zmiane raz z oferta ubezpieczenia, a raz z najnowszym abonamentem kablowki. Jedno jest pewne zrobila na mnie duuuuze wrazenie.